กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 341 เมืองแห่งนี้ฝังกลบคนรักของฉัน (ภาคกลาง)
ฟ้าถล่มลงมา นี่คือสิ่งที่ทุกคนในคลาร์เคลนคิด ผู้คนต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก
เมื่อไม่นานมานี้ ท้องฟ้าซึ่งเคยกระจ่างใสเป็นสีครามกลับมืดครึ้มลงอย่างไร้สาเหตุ ราวกับเมฆดำมหึมาบดบังแสงตะวัน จากนั้นรัตติกาลก็มาเยือนอย่างรวดเร็ว โลกทั้งใบจมอยู่ในความมืดมิด
ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ผู้คนมากมายหวาดกลัว พวกเขารีบกลับบ้านแล้วหลบอยู่ในห้อง คอยมองสถานการณ์ข้างนอกผ่านหน้าต่าง