กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 320 เสียแรงเปล่า
ภายในห้วงมิติอันพิสดารเกินคาดและเต็มไปด้วยภาพแปลกตา ทุกสิ่งล้วนเผยให้เห็นความประหลาดและบิดเบี้ยวที่ยากจะบรรยาย แสงในห้วงมิตินี้มืดสลัวและพร่าเลือน ราวกับถูกหมอกหนาลึกลับห่อหุ้มเอาไว้หลายชั้น
ภูมิประเทศในห้วงมิตินี้เปลี่ยนแปลงไปมาอย่างน่าตะลึง เพียงชั่วพริบตาก่อนยังเป็นทางขรุขระยากจะผ่าน พริบตาต่อมาก็แยกออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ อีกไม่กี่วินาทีต่อมา ก็มีหุบเหวลึกจนหยั่งไม่ถึงผุดขึ้นมาโดยไร้สัญญาณเตือน ห้วงมิติทั้งหมดตกอยู่ในสภาวะไม่มั่นคงอย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยก็อาจก่อให้เกิดความพลิกผันที่คาดไม่ถึงได้