กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 311 การมาถึงของแขกใหม่
เหล่าขุนนางจ้องบาดแผลบนอกของพริเซียกับเสื้อคลุมที่เปื้อนเลือดอย่างตะลึง ดาบเล่มนั้นแทงทะลุอกและหัวใจอย่างไม่ต้องสงสัย แต่พริเซียยังคงกระฉับกระเฉง สีหน้าไม่แสดงอาการอ่อนแรงแม้แต่น้อย
“ร่าง…อมตะ…” ขุนนางคนหนึ่งพึมพำ แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงขีดสุด เขาทบทวนคำพูดสุดท้ายของพริเซีย ก่อนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองท่านยูลิสซิสบนที่นั่งประธาน พลังที่ทำให้เป็นอมตะ หรือว่าท่านยูลิสซิสก้าวเข้าสู่ขั้นกึ่งเทพแล้ว?