กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 305 ปั่นหัว
แอชเบิร์นรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในใจ เขาไม่กล้าคิดว่าตัวเองจะตกตะลึงเพียงใด หากข้อสันนิษฐานที่มีโอกาสเป็นจริงสูงนั้นปรากฏต่อหน้าตน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าข้อสันนิษฐานนี้มีเหตุผลมาก เขาต้องนับความเป็นไปได้นี้ไว้ในการคาดการณ์ แล้วคิดต่อว่าหากมันเกิดขึ้นจริง เขาควรรับมืออย่างไร
แม้ในใจจะสับสนวุ่นวายและกำลังคิดหาทางหนี แต่ภายนอกแอชเบิร์นยังคงนิ่งเงียบ จ้องแองกัสที่ยกยิ้มมุมปากเขม็ง เขามั่นใจถึงเจ็ดส่วนแล้วว่าแองกัสตรงหน้าคือมารร้าย หากเป็นท่านเจ้าเมืองตัวจริง ป่านนี้คงไม่ยิ้มเช่นนี้ แต่จะเม้มปากแน่นและไม่แสดงสีหน้าเกินจำเป็น