กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 295 ลูกธนูลอบยิงป้องกันยากหรือ?
ทันทีที่ฟางเซิงปรากฏตัว ผู้บัญชาการกองทัพก็หยิบคันธนูใหญ่จากหลังชายร่างกำยำในเกราะหนักที่ยืนอยู่ข้างกาย สัญชาตญาณการต่อสู้ทำให้เขาง้างธนูพาดลูกศรไปแล้ว คันธนูใหญ่โค้งจนเป็นรูปจันทร์เต็มดวงในมือ สายธนูตึงเปรี๊ยะราวกับฉีกอากาศให้ขาดได้
แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยมือขวาเพื่อยิงลูกธนูเสียที เพราะเงาสีแดงเลือดนั้นเคลื่อนไหวเร็วเกินไป อีกทั้งทิศทางการเคลื่อนที่ยังคาดเดาได้ยาก เขาจึงไม่แน่ใจว่าลูกธนูดอกนี้จะยิงถูกอีกฝ่ายหรือไม่