กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 288 ปิดฉากอย่างสง่างาม
หลังจากแบร์ดออกจากห้องไป ห้องก็กลับมาเงียบงันอีกครั้ง ทั้งสองคนที่อยู่ข้างกายทำตัวลีบเหมือนนกกระทา ระมัดระวังทุกฝีก้าว ท่าทีเช่นนี้ทำให้ยูลิสซิสไม่ค่อยชอบ เขาไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ตลอดหลายปีมานี้เขาเห็นแววตาหวาดกลัวจากคนอื่นมาจนชิน ต่อให้สั่งให้พวกเขาตาย พวกเขาก็ทำได้เพียงตายตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ทำให้ยูลิสซิสไม่รู้สึกสนุกเลยแม้แต่น้อย