กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 284 ราวกับฝันและมายา
ในความฝันครั้งแรก เธอเหมือนสวมชุดกระโปรงราตรียาวสีดำรัดเอวชุดหนึ่ง แต่กลับจำไม่ได้เลยว่ามันเป็นชุดแบบไหน จากนั้นก็ยืนอยู่ในศาลาสีขาวที่สร้างจากหินอ่อนสีขาว เธอจำได้ชัดเจนว่า ดวงจันทร์กลมซึ่งทำหน้าที่เป็นเพียงฉากหลังและให้แสงสว่างเท่านั้น แผ่รัศมีอันอ่อนโยนมาหาผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญอย่างเธอ ราวกับกำลังต้อนรับให้เธอเข้าไปชมพระราชวัง
เธอเข้าใจชัดเจนว่ากลุ่มอาคารเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ความรู้สึกคุ้นเคยเพียงน้อยนิดก็ไม่มี ต่อให้เป็นความฝัน อาหารชนิดใหม่ที่เกิดจากการผสมผสานขึ้นมาก็ยังไม่รู้สึกแปลกหน้าได้ถึงเพียงนี้