บทที่ 270 การปราบปราม

บทที่ 270 การปราบปราม

ทหารราบเกราะหนักเดินหน้าไปตลอดทาง ชาวเมืองตามถนนที่พวกเขาผ่านต่างเงียบกริบและก้มหน้า ทำท่าทางระมัดระวังอย่างยิ่ง ภาพนี้ทำให้เล่อหว่านส่ายหน้าไม่หยุด ตอนแรกเธอคิดว่าก่อนหน้านี้เป็นแค่กรณีเดียว ไม่นึกว่าจะเป็นเรื่องปกติทั่วไป

จุ๊ ๆ ช่างน่าเศร้า ประชาชนของประเทศกลับหวาดกลัวกองทัพของตัวเอง ประเทศนี้ประคองตัวมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไรกัน เล่อหว่านคิดในใจ พลางกวาดตามองชาวเมืองรอบข้าง สถานการณ์แบบนี้คงเป็นแค่กรณีเดียว หากทั้งจักรวรรดิสเตตเป็นแบบนี้ เธอแทบจินตนาการไม่ออกเลยว่าเมื่อสงครามมาถึง พวกเขาคงเปิดประตูเมืองยอมจำนนกันแน่