บทที่ 256 ยกย่องกำลังรบ

บทที่ 256 ยกย่องกำลังรบ

หลังสวดคำภาวนาแห่งรัศมีจบลง ชายหนุ่มก็เอนกายพิงขอบเตียง มองถนนด้านนอกหน้าต่าง ผู้คนเดินขวักไขว่ ดูคึกคักไม่น้อย แต่หากมองให้ดี ก็ยังเห็นคนจำนวนไม่น้อยเดินอย่างเร่งรีบ อีกทั้งผู้คนเหล่านี้ก็ไม่ได้ยิ้มแย้มเหมือนชาวอารัน…

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ชายหนุ่มก็อดสะเทือนใจตามไม่ได้ ภาพความทรงจำในอดีตพลันย้อนกลับมา แววเกลียดชังวูบผ่านดวงตาลุ่มลึก แต่ไม่นานเขาก็กดมันลงไป