บทที่ 248 หวนคืน

บทที่ 248 หวนคืน

“ฟางเซิง! ฟางเซิง! ตื่นสิ!” เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้น เมื่อได้ยินเสียงนั้น ฟางเซิงก็พยายามลุกขึ้นท่ามกลางความงัวเงีย พร้อมกับความเจ็บแปลบในศีรษะที่ถาโถมมาไม่ขาดสายราวกับคลื่น

ซี๊ด... ใครเรียกฉัน... เดี๋ยวก่อน... ทำไมหัวฉันถึงปวดขนาดนี้? ความสงสัยผุดขึ้นในใจฟางเซิง ขณะเดียวกัน เสียงเรียกจากภายนอกก็ดังชัดขึ้น และยังแฝงความยินดีไว้ด้วย?

สัญชาตญาณบอกให้ฟางเซิงรวบรวมสติอย่างเต็มที่ พยายามหลุดจากสภาวะแปลกประหลาดนี้เพื่อดูว่าเหตุใดหัวถึงปวดขนาดนี้ ทว่าไม่ว่าเขาจะรวบรวมสมาธิมากแค่ไหน ความคิดในสมองก็ยังสับสนวุ่นวาย ค่อย ๆ ผุดขึ้นมาทีละอย่าง