กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 235 เข้าสู่สนาม
ออกัสเรตสัมผัสถึงสภาพของเลือดแล้วมุมปากก็ยกยิ้ม ระยะห่างแค่นี้เธอควบคุมเลือดได้พอดี ขอเพียงอัศวินที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพปรากฏตัว เธอก็ฆ่าอีกฝ่ายได้ทันที จากสัมผัสของเธอในตอนนี้ หยดเลือดนั้นเพียงถูกพลังแห่งความรู้สั่นคลอน แต่ยังไม่ได้ออกจากร่างอัศวิน
เพราะอย่างนั้น ตอนนี้เธอจึงมีเวลาเหลือเฟือพอจะเล่นกับคนทั้งสามให้สนุก! เมื่อความคิดผุดขึ้น รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏบนใบหน้าของออกัสเรต เธอมองห้องที่อยู่ไม่ไกลแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสาวใหญ่ที่นุ่มนวลดุจสายน้ำ “เจ้าหนูตัวน้อยทั้งหลาย ฉันมาหาพวกเธอแล้ว ระวังตัวด้วยล่ะ~”