บทที่ 232 น่ากลัวถึงเพียงนี้

บทที่ 232 น่ากลัวถึงเพียงนี้

หลังสังหารอัศวินคนหนึ่งของเจ้าแห่งกะโหลก โทสะในใจออกัสเรตก็บรรเทาลงเล็กน้อย สีแดงก่ำในดวงตาจางลงไปบ้าง จากนั้นเธอมองศพของฟางเซิงแล้วแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน ก่อนจะย่อตัวลงหมายชิงม้วนคัมภีร์จากมือเขา

แต่เธอไม่คาดคิดว่าฟางเซิงจะกำม้วนคัมภีร์ไว้แน่น เมื่อเห็นดังนั้น เลือดก็ซึมออกจากปลายนิ้วของออกัสเรตและควบแน่นเป็นมีดสั้นอย่างรวดเร็ว เธอคิดจะตัดมือของเขาทิ้งเสียตรงนั้น