บทที่ 220 ความเข้าใจผิด

บทที่ 220 ความเข้าใจผิด

มงต์ริแอ ยามนี้ค่ำคืนมาเยือนแล้ว แอชลีย์อาศัยแสงจากดวงดาวพร่างพราวเต็มฟ้ากับจันทร์กระจ่างนำทาง ลากสังขารอ่อนล้ากลับบ้าน วันนี้เธอทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน คนไข้มีมากเกินไปจนแม้แต่ช่วงพักกลางวันก็ยังไม่มีเวลา เธอได้กินขนมปังไปเพียงนิดเดียว ก่อนจะกลับไปทำงานต่อ

ยิ่งไปกว่านั้น ไข้หวัดใหญ่ยังแพร่ระบาดอย่างรวดเร็ว เธอต้องสวมชุดป้องกันหนาหนักกับหน้ากากอนามัยถึงจะรักษาคนไข้ได้ ช่างแย่สุด ๆ

ตอนนี้แอชลีย์เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือรีบกลับบ้าน อาบน้ำให้สบายใจ กินมื้อค่ำแสนอร่อยฝีมือพี่ชาย แล้วล้มตัวลงนอนใต้ผ้าห่มโดยไม่ขยับไปไหน