กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 206 การทรยศ
ลมแห้งแล้งพัดผ่านผืนดินอันแห้งแล้งแห่งนี้ พัดเอาเม็ดทรายและฝุ่นผงเล็ก ๆ ลอยไป ทิ้งไว้เพียงก้อนหินที่แข็งกว่า
ฟางเซิงในชุดเกราะครบครันชักดาบอัศวินออกมา กวาดตามองผืนดินแห่งนี้อย่างตั้งใจ จดจ่อค้นหาศัตรู เขารู้สึกว่าฉากตรงหน้าคุ้นเคย น่าจะเป็นความทรงจำที่ยังไม่ตื่นขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงใช้ความทรงจำคาดเดาไม่ได้ว่าศัตรูเป็นใคร ทำได้เพียงค้นหาศัตรูด้วยวิธีนี้
“ฟู่!” เสียงลมกรรโชกดังขึ้นจากด้านหลัง ฟางเซิงรีบหันกลับไป เขาได้กลิ่นผิดปกติบางอย่างปะปนมากับลม คล้ายมีไอเลือดอยู่ด้วย?