บทที่ 167 ความรักป่วยไข้ของซัคคิวบัส

บทที่ 167 ความรักป่วยไข้ของซัคคิวบัส

ยูลิสซิสรู้สึกเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง นอกจากก่อนหน้านี้ที่เทพีองค์นั้นเสียศูนย์เพราะประชาชนเกือบเก้าแสนคนตาย ซึ่งมอบความสนุกให้เขาได้บ้างแล้ว เหตุการณ์หลังจากนั้นก็น่าเบื่อเกินไป คนที่ควรจะตายกลับไม่ตาย ส่วนเรื่องสนุกที่น่าจะได้เห็นก็ไม่ได้เห็น น่าเบื่อเกินทน

เทพมารตนนี้อ่อนแอเกินไป แต่ก็สมเหตุสมผลแล้วที่เทพผู้อ่อนแอตนนี้ยังไม่ถูกผนึกทันที เพราะเทพีแห่งรัศมีกับความหฤหรรษ์ลงมือพร้อมกัน แถมรัตติกาลนิรันดร์บนทางช้างเผือกก็ลงมือด้วย ช่างน่าเบื่อ ไร้ความสนุก