กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 164 เทพเจ้าเคลื่อนไหว
การโจมตีครั้งนี้ฟาดลงมาแล้ว และเป็นดังที่ไซมอนกล่าวไว้ ทั้งเขาและความเสื่อมสลายจะล้มลง หลังจากฟันแสงที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังของมนุษย์ออกไป ดวงจิตของไซมอนก็กลับไปอยู่ในพฤกษาโลกและหลับใหลต่อไป เพื่อรอการอัญเชิญครั้งต่อไปจากลูกหลาน หรือไม่ก็กลายเป็นผู้ไร้นาม แต่คนที่หลับใหลมาตั้งแต่ยุคทวยเทพอย่างพวกเขา ไม่รู้ว่าจะต้องรอถึงเมื่อไรจึงจะตื่นขึ้นมา…
แสงร้อนแรงกระแทกใส่ร่างของมันอย่างหนัก กลืนกินมันไปจนหมดสิ้น ขณะเดียวกันแสงยังพุ่งทะลุผ่านมัน สร้างหุบเหวอันน่าสะพรึงกลัวทอดยาวหลายร้อยกิโลเมตรและลึกได้ถึงร้อยเมตรบนผืนดินอันรกร้างแห่งนี้