กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 152 การจู่โจมของมาดามบาคไมเออร์
โคฟิสต์ไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่งจะรู้สึกว่าสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งสมบูรณ์แบบได้ถึงเพียงนี้ ต่อให้เป็นมหาเทพเทียแมต บรรพชนของเผ่ามังกรในความทรงจำของเธอ ก็ยังงดงามไม่ถึงขั้นนี้! ความรู้สึกนี้ช่างประหลาด ทั้งที่ในใจคิดว่ามันสมบูรณ์แบบ แต่สัญชาตญาณกลับบอกว่าอันตราย ชั่วร้าย!
นีมก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เพียงแต่ในฐานะสิ่งมีชีวิตแห่งห้วงโกลาหล เธอไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าสมบูรณ์แบบนัก อีกทั้งเธอเคยพบมหาบดีแห่งความหฤหรรษ์ผู้เปี่ยมมนตร์เสน่ห์มาก่อน จึงมีเพียงความหวาดกลัวจากก้นบึ้งหัวใจต่อเทพมารตนนี้