กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 138 เทพมารนอกฟากฟ้า? เทพอาถรรพ์?
แองเจิลมองขึ้นไปบนท้องฟ้า สีหน้าไม่สบอารมณ์และดูแคลน ขณะลดมือขวาลงแล้วพูดเสียงเบาว่า “คิดจะดูเรื่องสนุกของฉัน ก็ต้องจ่ายราคา!” วินาทีถัดมา สีหน้าแองเจิลเปลี่ยนไป แสงเรืองรองปรากฏขึ้นในมือ หมอกที่ปกคลุมทั่วทั้งเมืองสลายไปในพริบตา!
สัตว์ประหลาดที่ซ่อนอยู่ในเงามืดก็ถูกแสงเรืองรองแทงทะลุทีละตัว! แองเจิลสัมผัสถึงชีวิตที่ดับสูญรอบตัว กัดฟันแน่นด้วยความโกรธในใจ: อย่าให้ฉันรู้ว่าใครเป็นคนปลดปล่อยเทพมารนอกฟากฟ้าตนนั้นออกมา! ไม่อย่างนั้นฉันจะโยนแกลงไปในทะเลลึกสีคราม ให้ถูกชะล้างอยู่นานหมื่นปี!!!