บทที่ 130 ความโกลาหล (1)

บทที่ 130 ความโกลาหล (1)

ภายในนครไฮลาเกิร์ต ยูลิสซิสยืนผงาดอยู่กลางท้องฟ้า ทอดสายตามองไปทางค่ายทหาร ก่อนจะก้มมองเบื้องล่าง ผู้คนหลั่งไหลขวักไขว่ ครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง

ชั่วพริบตา รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของยูลิสซิส เขาเอ่ยเสียงเบาว่า “ดีจริง ๆ!” น้ำเสียงนั้นไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ ใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มลึกลับของเขาทำให้ไม่มีใครหยั่งถึงความคิดได้ บางทีเหตุผลที่เขาพูดเช่นนี้อาจไม่เกี่ยวกับความรุ่งเรืองของนครไฮลาเกิร์ตเลยก็ได้…