กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 125 ตระหนักรู้
“ไม่ ๆ ๆ…” ฟางเซิงรีบอ้อนวอนขอชีวิต เล่อหว่านไม่ได้ออกแรงมาก แต่เขาก็ไม่รังเกียจหากจะเล่นกันแบบนี้บ้างเป็นครั้งคราว ช่วยกระชับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ให้แน่นแฟ้นขึ้น
“ฮึ” หลังส่งเสียงขึ้นจมูกเบา ๆ เล่อหว่านก็มองไปทางแองเจิล แล้วพูดอย่างไม่มั่นใจนักว่า “พอฉันเป็นผู้เหนือสามัญขั้นที่ห้าแล้วคงลองดูได้ แต่โอกาสสำเร็จไม่น่ามีมาก สถานะของฉันไม่ได้สูงเท่าแองเจิลนี่” เธอเป็นแค่แม่ชี เทพีแห่งรัศมีคงไม่ชายตามองสักกี่ครั้งหรอก