บทที่ 112 ราวกับภัยพิบัติ

บทที่ 112 ราวกับภัยพิบัติ

หลังจากเปิดห้องพักในโรงแรมสองห้อง ทั้งคู่ก็ขึ้นไปยังห้องพัก แม้จะให้มิริสจัดหาที่พักให้ได้ แต่ฟางเซิงคิดแล้วก็ช่างมันดีกว่า ในคฤหาสน์ของแกรนด์ดยุกโวลาคอตมีภาพเหมือนของเขาอยู่ ถ้ามีใครจำเขาได้ขึ้นมาคงไม่ดีนัก

ถึงจะถูกจำได้ก็ไม่ก่อผลกระทบร้ายแรงอะไร แต่ฟางเซิงเลือกพักข้างนอกเพื่อเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้น อีกอย่าง เงินก็เป็นคามิเลียที่ออกให้ ใช้ไปก็ไม่เสียดาย

เล่อหว่านนั่งอยู่บนเตียง มองฟางเซิงแล้วถามว่า “ผู้หญิงผมสีฟ้าที่เดินผ่านเมื่อกี้มีอะไรผิดปกติเหรอ? เหมือนนายหันกลับไปมองเธอด้วย”