บทที่ 107 ความหลงใหล

บทที่ 107 ความหลงใหล

ยูลิสซิสมองโรแลนด์ที่กำลังใช้พลังศรัทธารักษานีมด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เขาดูตึงเครียดอย่างยิ่ง ทั้งที่นีมถูกตบแค่ครั้งเดียวและได้รับบาดเจ็บจากการถูกล่วงละเมิดเท่านั้น

แต่บาดแผลแค่นี้ สำหรับปีศาจสาวราคะแล้ว ฟื้นตัวได้ในพริบตา

ยูลิสซิสขยับจมูก สูดกลิ่นหอมที่อบอวลไปทั่วห้อง มันคือกลิ่นหอมของความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด กลิ่นนั้นทำให้แววขบขันเผยขึ้นในดวงตาของเขา

ช่างน่าเวทนา คุณโรแลนด์ผู้ถูกปีศาจสาวชักใยเล่นเสียจนอยู่หมัด

กลิ่นเย้ายวนเริ่มแผ่กระจายในอากาศ แม้จะมีเพียงเล็กน้อย แต่ก็เพียงพอจะทำให้คนเราคล้อยตามสัญชาตญาณดิบในใจ