กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 102 ท่านยูลิสซิสผู้ใจกว้าง
“ฉันฟังอยู่สิ เอาละ คราวหน้าจะไม่กดนายแล้ว”
พอได้ยินคำพูดของโคฟิสต์ ดีวินอร์ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ใส่ใจฟังเลย เขามองส่วนสูงของโคฟิสต์ แล้วคิดอย่างไม่พอใจในใจ รอไปเถอะ โคฟิสต์ ฉันจะสูงกว่าเธอให้ได้!
“คุณผู้หญิงแสนงามกับท่านสุภาพบุรุษผู้สูงศักดิ์ ขอร่วมโต๊ะด้วยได้ไหม?” เสียงนุ่มนวลสง่างามดังขึ้น ดีวินอร์หันไปมองโดยไม่รู้ตัว แล้วเห็นสุภาพบุรุษผู้สง่างามคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าตัดเย็บจากผ้าไหมหรูหรา หน้าตาสมบูรณ์แบบอย่างยิ่งและมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับใบหน้า