กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 92 เธอเก่งเรื่องนี้จริง ๆ
ตอนพายเรือจากกลางทะเลสาบกลับเข้าฝั่ง ฟางเซิงยังอยู่ในสภาพมึนงงทั้งคน เขามองเล่อหว่านที่กอดแขนขวาของเขาไม่ยอมปล่อย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเบิกบาน
เดี๋ยวนะ ทำไมเขาถึงสารภาพรักไปแล้วล่ะ? ไม่ใช่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วเหรอว่าจะสารภาพคืนนี้? ฟางเซิงนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เหมือนฝัน สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่าเมื่อกี้เขาคงมัวหลงใหลความงามของเล่อหว่านแน่ ๆ!
แต่เล่อหว่านกลับมีความสุขมาก เพราะเธอคิดว่าตอนนี้เป็นจังหวะที่เหมาะที่สุด ทั้งทิวทัศน์ก็สวย บรรยากาศก็เป็นใจ เธอจึงใส่พลังเวทลงไปในน้ำเสียงเล็กน้อย แล้วสะกิดหัวใจดวงน้อยของฟางเซิงเข้าเต็ม ๆ