บทที่ 57 ราตรี (2)

บทที่ 57 ราตรี (2)

บนเตียงแข็งกระด้าง ฟางเซิงพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับ ถึงการนอนไม่หลับจะเป็นเรื่องดีสำหรับเขาในตอนนี้ แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยความคิดสับสน เพราะคำพูดของเล่อหว่านเมื่อครู่

ตั้งแต่แรกเขาก็ฆ่าคนไปมากกว่าห้าสิบคนแล้ว แต่คนพวกนั้นคิดฆ่าเขา และตอนนั้นสถานการณ์ก็อันตรายมาก ตอนลงมือฆ่า เขาแทบไม่ได้คิดอะไรมาก อีกทั้งพอนึกย้อนกลับไปทีหลังก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนัก

แต่ถ้าเกิดคนทั้งเมืองเป็นศัตรู นอกจากผู้ชายวัยฉกรรจ์แล้ว ยังมีทั้งคนแก่กับเด็ก… ฟางเซิงรีบตัดความคิดนี้ทิ้ง เขาคิดต่อไปไม่ไหว