บทที่ 49 มหาวิหารเซนต์เอล

บทที่ 49 มหาวิหารเซนต์เอล

คามิเลียมองเล่อหว่านที่นั่งตัวตรงอย่างสง่างามอยู่ข้างฟางเซิงและไม่พูดอะไร ทั้งคู่มีระยะห่างกันไม่มาก แต่ก็ไม่ใกล้ชิดกันนัก ทำให้คามิเลียตัดสินความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่ออก

เธอมองผ้าปิดตาสีเงินขาวบนใบหน้าของเล่อหว่าน ครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะเอ่ยขึ้นว่า “ใต้เท้า คำพูดต่อจากนี้อาจล่วงเกินท่านอย่างมาก แต่โปรดพิจารณาให้รอบคอบ คุณหนูเล่อหว่านในฐานะแม่มดของท่าน อาจไม่เหมาะ...” ตอนพูดเช่นนี้ สีหน้าคามิเลียเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เธอคิดว่าการพูดเช่นนี้กับคนตาบอดเป็นเรื่องเกินไปจริง ๆ ขัดกับความรู้สึกในใจของเธอ