บทที่ 47 สันตะปาปากับอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งสิทธิอำนาจ

บทที่ 47 สันตะปาปากับอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งสิทธิอำนาจ

วันหยุดมักผ่านไปอย่างรวดเร็ว ช่วงพักผ่อนหนึ่งเดือนผ่านพ้นไปในพริบตา จนเล่อหว่านอดสงสัยไม่ได้ว่าช่วงวันหยุดนี้ตัวเองได้พักจริงหรือเปล่า

เล่อหว่านสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้อง ก็เห็นฟางเซิงสวมเกราะเบาอยู่

“ไปกันเถอะ”

“อืม”

พอก้าวเข้าสู่ประตูดารา ความรู้สึกวิงเวียนอันคุ้นเคยก็ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง

“ใต้เท้าแม่มด ขอแสดงความยินดีที่พาท่านผู้ไร้นามกลับจากดินแดนที่เทพีทอดทิ้งสู่อ้อมกอดของท่านเทพีได้สำเร็จ!” ชายในชุดนักบวชสีดำกล่าวแสดงความยินดีกับเล่อหว่านอย่างยินดี