บทที่ 41 ศาสนจักรรัตติกาลนิรันดร์

บทที่ 41 ศาสนจักรรัตติกาลนิรันดร์

“นี่ ๆ คนเขาไปกันหมดแล้ว นายยังยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นอีก” เสียงของเล่อหว่านที่เจือความหึงหวงเล็กน้อยดึงฟางเซิงกลับสู่ความเป็นจริง เขามองเล่อหว่านตรงหน้า ยิ้มเบา ๆ แล้วดึงเธอเข้ามากอดทันที ก่อนวางคางลงบนศีรษะงดงามของเธอ

“ทำอะไรน่ะ!” เล่อหว่านร้องเสียงหลงจนคนบนเรือพากันหันมามอง เมื่อเห็นว่าเป็นสองคนนี้ พวกเขาก็รีบเบือนสายตากลับแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องโดยสาร

ก็แค่คู่สามีภรรยาหยอกล้อกันเอง ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น รีบไปกันเถอะ อย่าไปรบกวนพวกเขาเลย

สุดท้าย คนบนเรือก็จากไปจนหมด เหลือเพียงนายเฒ่าอาการ์คที่มีสีหน้าคลั่งไคล้