บทที่ 32 โพรฮัสกา

บทที่ 32 โพรฮัสกา

ค่ำคืนผ่านพ้นไป เล่อหว่านที่นาน ๆ ทีจะได้นอนหลับสบายก็ลืมตาตื่นขึ้น เธอขยับมือจะขยี้ตาโดยไม่รู้ตัว แต่กลับสัมผัสโดนของแข็ง

อ้อ~ เมื่อคืนฉันง่วงมาก พอล้มตัวลงบนเตียงก็หลับไปเลย เลยไม่ได้ถอดผ้าปิดตา

เมื่อนึกขึ้นได้ เล่อหว่านก็มองไปข้างตัว แล้วพบว่าฟางเซิงกำลังนอนคว่ำอยู่ข้างเตียงในท่าที่พิสดารสุด ๆ?!

เล่อหว่านเห็นท่านั้นแล้วอดทึ่งไม่ได้ นอนหลับในท่าแบบนั้นได้ยังไง ไม่อึดอัดหรือไง?

แต่พอมองสีหน้าสงบยามหลับของฟางเซิง ดูท่าเขาคงไม่อึดอัดมากเท่าไร?