บทที่ 4 คำเชิญของนายท่าน

บทที่ 4 คำเชิญของนายท่าน

ตามความทรงจำของเล่อหว่าน เมืองนี้ตั้งอยู่ชายขอบดินแดนแห่งความโกลาหลทางตะวันตก หากเดินทางต่อไปอีกไม่นาน ทั้งสองก็จะออกจากดินแดนแห่งความโกลาหลได้ จากนั้นเพียงข้ามมหาสมุทรอนันต์ไป ก็จะถึงประเทศของมนุษย์

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างนั่งเรือข้ามทะเล เขาก็จะได้เห็นพฤกษาโลกที่สูงตระหง่านทะลุฟ้า! ฟางเซิงนึกถึงความทรงจำพลางรู้สึกสนใจพฤกษาโลกที่หวังหมิงเขียนถึง

เล่อหว่านสัมผัสได้ถึงเมืองตรงหน้า ใจเต้นระริกด้วยความยินดี เธอเร่งให้ฟางเซิงรีบเข้าเมือง

เมื่อเดินเข้าเมือง กลับไม่มีฉากทหารยามตรวจตราอย่างในนิยายแฟนตาซี มีเพียงสายตาประสงค์ร้ายจากผู้คนรอบข้างที่จ้องเล่อหว่านจนเธอรู้สึกอึดอัด จึงขยับเข้าใกล้ฟางเซิงและคว้ามือเขาไว้ก่อน