เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 ตอกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศ
ตอนเช้า ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง
เซี่ยจื่อหยวนกับหลี่ซิ่วหมิ่นก็ค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างเบามือเบาเท้า กลัวว่าจะทำให้คนอื่น ๆ ในบ้านตื่น หลี่ซิ่วหมิ่นเป็นคนหลับตื้นอยู่แล้ว เมื่อคืนห้องข้าง ๆ ส่งเสียงดังตลอดทั้งคืน ทำให้เธอแทบไม่ได้นอนเต็มอิ่ม
ระหว่างเดินเข้าครัว เธอก็พูดกับเซี่ยจื่อหยวนว่า “เหล่าเซี่ย ต้มไข่เพิ่มอีกสักหน่อยนะ เอาไว้บำรุงร่างกายให้เสี่ยวหลิน”
เซี่ยจื่อหยวนรับคำ “รู้แล้ว!” มือก็ยังทำงานไม่หยุด เขาซาวข้าวแล้วต้มโจ๊กอย่างคล่องแคล่ว
ทั้งสองรีบกินอาหารเช้าให้เสร็จ จากนั้นก็แยกย้ายกันไปทำงาน
หลินเฟิงนอนตื่นสายอย่างสบายใจเต็มที่
เขานอนตะแคงอยู่ท่าเดิมตลอด จนหูถูกกดทับเสียจนเจ็บไปหมด พอตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือแล้วหันไปมอง ก็พบว่าข้างตัวว่างเปล่า ไม่รู้ว่าเซี่ยเสี่ยวอวี่ลุกไปตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว