กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 หัวหน้า ผมยอมจริง ๆ
พอเห็นแม่เดินเข้าครัว เซียวเหยาก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ หันมาจุ๊บปากหลินเฟิงทีหนึ่ง แล้วขยับไปกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจอยู่หน่อย ๆ ว่า “คืนนี้ห้ามกลับนะ!”
“นี่คุณคิดจะรีดผมจนแห้งเลยเหรอ!” หลินเฟิงแกล้งทำเป็นตกใจ
“ฮึ ๆ แน่นอนสิ ทำไม กลัวแล้วเหรอ?” เซียวเหยาบีบขาหลินเฟิงทีหนึ่ง
“ใครกลัวกันแน่ เดี๋ยวคอยดูว่าใครจะร้องขอชีวิต!” หลินเฟิงยิ้มเจ้าเล่ห์
“พูดเหมือนของคุณไม่มีวันหมดแรงอย่างนั้นแหละ” เซียวเหยาเบะปาก
“ผมไม่เถียงกับคุณหรอก ของจริงผมเด็ดกว่าเยอะ” หลินเฟิงพูดอย่างภูมิใจ
เซียวเหยาเบิกตากว้างมองเขา “จริงเหรอเนี่ย?!”