เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 คนเราออกมาหากิน ยังไงก็ต้องมีเรื่องขัดใจกับคนอื่นเข้าสักวัน
ชายวัยกลางคนรูปร่างปานกลางลุกขึ้นจากโซฟา เขาคือจ้าวซูหลิน บนใบหน้ามีรอยยิ้มเสแสร้ง ก่อนจะยื่นมือมาทักทายเอง “ประธานหลิน ได้ยินชื่อเสียงมานาน วันนี้ได้เจอตัวจริง สมคำร่ำลือจริง ๆ ครับ”
หลินเฟิงยิ้มบาง ๆ แล้วจับมืออีกฝ่าย ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องถาม “ประธานจ้าว ช่วงนี้ลูกชายคุณเป็นยังไงบ้าง?”
สีหน้าจ้าวซูหลินเปลี่ยนไปทันที แต่ไม่นานก็กลับเป็นปกติ แววตาฉายความอำมหิตวูบหนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มออกมา “ขอบคุณประธานหลินที่ยั้งมือ ไม่เอาเรื่องลูกชายผม บุญคุณครั้งนี้ จ้าวซูหลินจะไม่มีวันลืมครับ”
แต่หลินเฟิงทำเหมือนไม่เห็นอะไร เขานั่งลงบนโซฟาอย่างสบาย ๆ แล้วหยิบเอกสารเรียกค่าเสียหายที่ทนายร่างไว้จากกระเป๋า วางลงตรงหน้าจ้าวซูหลิน