กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ลาก่อนตลอดกาล
ตอนนี้หลินซูเยว่เปื้อนโคลนไปทั้งตัว สภาพดูไม่ได้เลย แขนเสื้อสีขาวที่เธอพับขึ้นมาเปื้อนโคลนจนแทบมองไม่ออกว่าเดิมเป็นสีอะไร ผมตรงหน้าผากเปียกชุ่ม ลู่ลงมาติดหน้าผากเป็นช่อ ๆ ปนไปด้วยคราบโคลน
เธอเหนื่อยจนแทบหมดแรง ทิ้งตัวนั่งลงบนกระสอบทราย หอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อผสมกับน้ำฝนไหลลงมาตามแก้มไม่หยุด ก่อนจะหยดลงบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยน้ำโคลน แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่ยังคงแน่วแน่ ร่างกายแทบจะถึงขีดจำกัดแล้ว
ทันใดนั้น ก็มีเสียงชัตเตอร์ดังขึ้นหลายครั้ง หลินซูเยว่เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ไม่ไกล