เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 นามสกุลหลินเหมือนกันทั้งคู่
พ่อหลินลุกขึ้นยืน อายุราวเจ็ดสิบกว่า ผมหงอกตรงขมับ สูงพอ ๆ กับหลินเฟิง หน้าตาสง่าผ่าเผย แค่ยืนนิ่ง ๆ ก็ทำให้คนเกรงขามได้ รอบตัวมีบรรยากาศของคนมีอำนาจ
แม่หลินสูงกว่าหนึ่งเมตรหกสิบเซนติเมตรนิดหน่อย ใบหน้าใจดี ดูเผิน ๆ คล้ายหลินซูเยว่อยู่หลายส่วน เธอยิ้มอย่างอบอุ่น
พ่อหลินยื่นมือใหญ่ออกมา หลินเฟิงรีบก้าวเข้าไปจับมืออีกฝ่ายไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วพูดว่า “คุณอาครับ ผมชื่อหลินเฟิง”
“เสี่ยวหลิน นั่งตามสบายเลยนะ ไม่ต้องเกร็ง” พ่อหลินพูดอย่างเป็นกันเอง
“ครับ ขอบคุณครับคุณอา!”
หลินเฟิงเดินไปยืนตรงหน้าคุณป้า แล้วก้มทักทาย “สวัสดีครับคุณป้า!”
แม่หลินยิ้มพลางพยักหน้า “เสี่ยวหลิน มาถึงที่นี่ก็ทำตัวเหมือนอยู่บ้านนะ รีบนั่งสิ อย่ายืนอยู่เลย”
หลินเฟิงนั่งลงบนโซฟาตัวยาวข้างหลินซูเยว่