เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 รับลูกบุญธรรม
หลินเฟิงค่อย ๆ ดันกล่องใบสวยกลับไป แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “พี่ครับ ผมรับน้ำใจไว้แล้ว แต่ของชิ้นนี้ผมรับไว้ไม่ได้จริง ๆ”
เฉาหลานได้ยินแล้วก็ร้อนใจขึ้นมาทันที มือทั้งสองข้างเผลอกำชายเสื้อแน่น รีบพูดว่า “ประธานหลิน บ้านเราไม่มีของดี ๆ อะไรจะให้แล้วจริง ๆ นี่เป็นกำไลหยกที่พ่อของเด็กเอากลับมาจากพม่าเมื่อสิบกว่าปีก่อน ถึงจะไม่ได้มีราคาอะไรมาก แต่รูปทรงไม่เหมือนใครค่ะ”
พูดจบ เธอก็ค่อย ๆ เปิดกล่องอย่างระมัดระวัง กำไลเนื้อใสแจ๋วราวกับแก้วปรากฏขึ้นตรงหน้า มีลายสีลอยอยู่เพียงสองจุด จุดหนึ่งสีแดง อีกจุดสีเขียว พอต้องแสงไฟก็ยิ่งดูแปลกตา
หลินเฟิงเองก็ไม่รู้เรื่องหยก เขาส่ายหน้าแล้วพูดว่า “พี่เก็บไว้เถอะครับ ผมรับน้ำใจไว้แล้วจริง ๆ ว่าแต่เฉียวอวิ๋น เรียนอยู่ชั้นไหนแล้ว?”
เฉียวอวิ๋นก้มหน้าอย่างเขิน ๆ แล้วตอบเสียงเบาว่า “ลุงหลิน ผมเรียนอยู่มัธยมสองครับ”