กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93: หญ้าหางจิ้งจอก? เมล็ดข้าวสาลี!
เจียงซือไม่ล่วงรู้เลยว่ามีคนชั่วหน้าด้านกำลังลอบติดตามตนอยู่ เขาขี่เจ้าแพนด้ายักษ์ท่องไปทั่วโลกยุคดึกดำบรรพ์ ไม่ต่างจากคนมีรถหรูแล้วอยากขับเล่นรับลม แต่โลกยุคดึกดำบรรพ์นั้นกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต หลายครั้งที่เวลาล่วงเลยไปเป็นเดือนๆ โดยไม่พบสิ่งมีชีวิตใดให้สนทนาด้วยเลย เจียงซือไม่ค่อยรู้จักผู้คนมากนัก และแม้ทิวทัศน์ระหว่างทางจะงดงามเพียงใด เขาก็เริ่มคิดถึงการกลับถ้ำพำนักของตนเองมากขึ้นเรื่อยๆ