เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42: มหาหายนะของจอมมารเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
ณ ศาลสวรรค์แห่งเผ่าปีศาจ ตี้จุนกระอักโลหิต ซีเหอหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด ส่วนตงหวงไท่หยีผู้เห็นการสิ้นชีพอันน่าสลดของหลานชาย ก็เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้าและความโกรธแค้นสุดขีด เขาทุบ ระฆังตงหวง ในมือลง ปลดปล่อยพลังอำนาจทั้งหมดออกมาด้วยความชิงชัง
เหล่าบรรพบุรุษอู๋คำรามลั่นด้วยความเดือดดาล พยายามพุ่งเข้าไปขัดขวาง แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว พวกเขาไม่อาจต้านทานความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวของสุดยอดของวิเศษแห่งโลกดึกดำบรรพ์ชิ้นนี้ได้
บนยอดเขาแห่งนั้น ทายาทของยอดฝีมือแห่งเผ่าอู๋กำลังจะง้างสายธนูยิงลูกศรออกไปอีกดอก ทันใดนั้น ระฆังสีเหลืองหม่นขนาดเล็กใบหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่า ภายในคล้ายบรรจุไว้ซึ่งดวงดาว ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์
“ตูม—!”