เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29: หลอมศาสตราใหม่ และประทานวิชา
ปราชญ์ถงเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “สหายน้อยเจียงซือ ข้าอยากรู้ว่าเจ้ามองเห็นอนาคตของสำนักเจี๋ยเป็นเช่นไร?”
ครั้นเห็นท่าทีจริงจังของผู้อาวุโสชิงเหลียน เจียงซือจึงรีบประสานมือยิ้มกลบเกลื่อน “ผู้อาวุโสชิงเหลียนอย่าได้คิดมากไปเลยครับ ท่านเป็นเซียนผู้รักอิสระ กำลังออกเสาะหาที่พำนักสงบๆ เรื่องราวของสำนักเจี๋ยย่อมเป็นภาระของปราชญ์ถงเทียนที่ต้องทรงดูแลอยู่แล้ว”
ได้ยินดังนั้น ปราชญ์ถงเทียนก็พลันได้สติ ตระหนักว่าตนเองเผลอจริงจังเกินไป จึงหัวเราะลั่นพลางยกจอกชนกับเจียงซือ “จริงของเจ้า! ดื่มให้หมดจอกเถิด ข้าเองก็ควรออกเดินทางไปเสาะหาที่ตั้งสำนักเสียที”
ปราชญ์ถงเทียนคิดตกแล้ว ในฐานะเจ้าสำนักเจี๋ย เรื่องราวของสำนักย่อมเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องแบกรับ จะมาคอยซักไซ้เอาคำตอบจากผู้อื่นไปทุกเรื่องได้อย่างไรกัน