กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22: ปราชญ์ประทานสมบัติ ภัยพิบัติไม่คาดฝัน
หนูวายกจอกสุราวิญญาณจอกสุดท้ายขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด สีหน้าฉายแววครุ่นคิดลึกซึ้งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “สุราวันนี้หมดลงแล้ว ข้าได้รับข้อคิดมากมายจากวาจาของสหายเจียงซือ ถึงเวลาที่ข้าต้องขอตัวลาเสียที”
โฮ่วตูลุกขึ้นยืนตาม ทว่าแอบขยิบตาส่งสัญญาณให้หนูวาอย่างมีเลศนัย “แล้ววาสนาและโชคลาภที่ท่านรับปากไว้ล่ะ?”
หนูวายิ้มบางๆ สายตาที่ทอดมองเจียงซือเปี่ยมไปด้วยความเมตตาเอ็นดูต่อเผ่าพันธุ์ที่ตนสร้างขึ้น นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแฝงความรู้สึก “ในเมื่อได้ลิ้มรสสุราวิญญาณของเจ้าแล้ว สหายน้อยผู้นี้จะตระหนี่ได้อย่างไร” สิ้นคำ นางสะบัดปลายแขนเสื้อเบาๆ ของวิเศษสามสิ่งซึ่งเปล่งประกายแสงวิญญาณเรืองรองก็ลอยลงมาวางตรงหน้าเจียงซือ