เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงกลางเดือนธันวาคม หลี่ซิ่วหลิงได้ขึ้นเรือโดยสารมุ่งหน้าสู่เมืองท่าอีกครั้ง
เธอพิงอยู่ริมหน้าต่างห้องโดยสารเรือ หยิบเอาร่างสัญญาฉบับที่พกติดตัวมาขึ้นมาตรวจดูอีกรอบ เพื่อยืนยันว่าตัวเลขไม่มีจุดผิดพลาด
ข้าวสาร 5,000 ตัน แป้งสาลี 3,000 ตัน ข้าวโพด 2,000 ตัน ต่อปี เป็นเวลา 3 ปี
ตัวเลขจำนวนนี้เธอคำนวณอยู่หลายคืนกว่าจะเคาะออกมาได้ หากมากกว่านี้เกรงว่าทางเหอจิ่นถังจะรับไม่ไหว แต่ถ้าน้อยกว่านี้ก็จะไม่เพียงพอต่อการใช้งาน
เธอพับสัญญาเก็บเข้ากระเป๋าสะพาย หลับตาลงพิงพนักเก้าอี้ ฟังเสียงการโคลงเคลงเบา ๆ ของตัวเรือและเสียงคลื่นซัดกระทบกราบเรือ
เมื่อเรือเทียบท่าที่เมืองท่า หลี่ซิ่วหลิงก็ถือกระเป๋าเดินลงจากเรือ ยืนรออยู่ตรงทางออกท่าเรือครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียกใช้บริการรถลากมุ่งหน้าไปยังจงหวน
หลี่ซิ่วหลิงเดินเข้าไปในห้างร้านของเหอจิ่นถัง เด็กสาวตรงแผนกต้อนรับจำเธอได้ในทันที