กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงบ่ายของวันถัดมา หลี่ซิ่วหลิงได้รับแจ้งความ ให้เธอไปที่รัฐบาลเมืองสักเที่ยว
เธอไม่ได้ถามอะไรมาก ปั่นจักรยานออกไปทันที
สายลมพัดผ่านข้างหูตลอดทาง เธอปั่นอย่างรวดเร็ว ในหัวกำลังคิดคำนวณความเป็นไปได้สารพัดอย่าง
ประตูห้องทำงานของหลินเจิ้งหยวนแง้มเปิดไว้ครึ่งหนึ่ง เธอเคาะขอบประตู หลินเจิ้งหยวนเงยหน้าขึ้นเห็นว่าเป็นเธอ ก็วางพู่กันในมือลง ชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
“สหายซิ่วหลิง นั่งสิ วันนี้เรียกคุณมาไม่ใช่เรื่องงานราชการ แค่อยากคุยเล่นเฉย ๆ”
หลินเจิ้งหยวนพิงพนักเก้าอี้ น้ำเสียงผ่อนคลายกว่าปกติไม่น้อย แต่ดวงตาคู่นั้นที่ซ่อนอยู่หลังแผ่นกระจกไม่ละไปจากใบหน้าของเธอแม้แต่หนึ่งเค่อเดียว