กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนหลี่ซิ่วหลิงกลับถึงบ้าน ฟ้ามืดครึ้มแล้ว
“แม่ ฉันกลับมาแล้ว” เธอผลักประตูรั้วเข้าไปแล้วตะโกนเรียก
คุณย่าหลิววิ่งกระวีกระวาดออกมา พอเห็นหลี่ซิ่วหลิงหิ้วของพะรุงพะรังเดินเข้ามาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
“กลับมาแล้วหรือ ในมือหิ้วอะไรมา กล่องใหญ่ขนาดนี้”
“ของดี” หลี่ซิ่วหลิงวางกล่องกระดาษลงบนโต๊ะในห้องรับแขก หายใจหอบเล็กน้อย แล้วสะบัดมือที่ถูกเชือกกล่องรัดจนแดง
เชือกบนกล่องกระดาษรัดนิ้วจนเป็นสีม่วง เธอคลำนิ้วตัวเอง แล้วสะบัดอีกสองที จึงค่อยรู้สึกดีขึ้น
คุณปู่หลิวได้ยินเสียงก็เดินเข้ามาด้วย