กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่หาน ฉันก็ไม่ใช่คนขี้ระแวง แต่เรื่องนี้ทำให้ใจฉันไม่สบาย”
“เจ้าหน้าที่ฝ่ายเศรษฐกิจคนหนึ่ง มีข้อมูลโรงงานทั้งหมดในเมืองฮวาเฉิงอยู่ในมือ คนว่างงานในตรอกคนหนึ่ง เอาแต่เดินเตร่ไปมาในตรอกทุกวัน”
“คนสองคนนี้ไม่ควรมีจุดตัดกัน หากมี ก็ควรค่าที่จะสืบสวนดูสักหน่อย”
หานเต๋อหยวนลุกขึ้น เดินไปที่ประตู แล้วปิดประตูลง
เขาเดินกลับมานั่งลง ร่างกายโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย มือทั้งสองประสานกันวางบนโต๊ะ นิ้วมือไขว้กัน
“ซิ่วหลิง เธอรู้ไหมว่าสิ่งที่เธอเพิ่งพูดเมื่อกี้หมายถึงอะไรกัน”
เสียงของเขาลดต่ำลงเล็กน้อย ราวกับกลัวว่ามีหูอยู่หลังกำแพง
“ฉันรู้” หลี่ซิ่วหลิงมองเข้าไปในดวงตาของเขาโดยไม่หลบเลี่ยง