เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินกวงหย่วนหันหน้าไปมองหลี่ซิ่วหลิง ริมฝีปากสั่นระริก จนพูดจาแทบไม่เป็นคำแล้ว
“หัว、หัวหน้าฝ่ายหลี่ สองร้อยชิ้นเหรอ เขาต้องการสองร้อยชิ้นจริง ๆ เหรอ”
หลี่ซิ่วหลิงไม่สนใจเขา ยังคงหันไปบอกเหล่าหม่าต่อ “คุณบอกเขาไป สองร้อยชิ้นทำได้ ส่งมอบสินค้าภายในสามเดือน”
“โทนสีลายครามปรับตามความต้องการของเขา ตราระบุผู้ผลิตที่ก้นชามเขียนตามข้อความที่เขากำหนดไว้ แต่ราคาลดไม่ได้ นี่คือบรรทัดฐานขั้นต่ำของเรา”
เหล่าหม่าแปลความออกไป
ชายผู้นั้นจ้องมองชามบนแท่นจัดแสดงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะควักปากกาหมึกซึมด้ามหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน เซ็นชื่อลงบนสัญญา แล้วยื่นมือออกมา “ตกลง”
หลี่ซิ่วหลิงยื่นมือออกไปจับกับเขา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอย่างเหมาะสม หินก้อนใหญ่ที่หนักอึ้งอยู่ในใจพลันยกออกจากอกเสียที
เฉินกวงหย่วนยืนอยู่ข้าง ๆ สองมือกำสัญญาฉบับนั้นไว้แน่น นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย