กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ซิ่วหลิงถูกไก่ขันปลุกให้ตื่น
นอกหน้าต่างยังมัว ๆ เทา ๆ ไก่ในสวนหลังบ้านขันทีละตัวสลับกันไปมาไม่ขาดสาย
เธอพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงคาง หลับตานอนอ้อยอิ่งอยู่ครู่หนึ่ง
เมื่อคืนนอนหลับสบาย ไม่ฝัน หลับยาวจนถึงเช้า ราวกับชดเชยการนอนของหลายวันก่อนหน้านี้ทั้งหมด
ผ้าห่มนุ่มฟู ห่อตัวไว้ให้ความอบอุ่น เธอไม่อยากลุกขึ้นเลย
แต่เสียงไก่ขันถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ด้านล่างยังมีเสียงฝีเท้าของคุณย่าหลิวเดินไปมา พร้อมเสียงเครื่องครัวกระทบกันเบา ๆ กรุ๊งกริ๊ง