กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงตอนเย็น พนักงานรถไฟมาตรวจตั๋ว
หลี่ซิ่วหลิงรับตั๋วมาดูแวบหนึ่งแล้วก็ชะงัก
บนตั๋วเขียนว่าเมืองฮวาเฉิง—เมืองเซินเฉิง ไม่ใช่เยียนจิง
เธอจ้องตั๋วใบนั้นอยู่หลายวินาที สมองคิดวกไปวนมาหลายรอบกว่าจะเข้าใจ
ที่แท้ตั๋วนี้ไปถึงแค่เมืองเซินเฉิง พอถึงเมืองเซินเฉิงยังต้องเปลี่ยนรถไปเยียนจิงอีก
“ระบบ” น้ำเสียงของเธอมีความสับสนปนอยู่เล็กน้อย
[อยู่นี่ เป็นอะไรไปหรือ คุณผู้ครอบครอง?]
“ทำไมตั๋วนี้ไปถึงแค่เมืองเซินเฉิง? ไม่ใช่ไปเยียนจิงหรือ?”
[คุณผู้ครอบครองไม่รู้หรือ? จากเมืองฮวาเฉิงไปเยียนจิงไม่มีรถไฟเที่ยวตรง ต้องไปถึงเมืองเซินเฉิงก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนรถจากเมืองเซินเฉิงไปเยียนจิง]