กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันจันทร์ หลี่ซิ่วหลิงขี่รถจักรยานสีม่วงแดงของเธอไปทำงาน และเป็นไปตามคาด เธอกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนที่ปากซอย
“ตายแล้ว สหายหลี่ รถคันนี้ของใหม่หรือ?” ป้าเฉินเป็นคนแรกที่สังเกตเห็น
พัดใบธูปฤาษีก็ไม่พัดแล้ว ตาเบิกกว้างกลมโต เดินวนรอบรถไปสองรอบ
สองตานั้นราวกับติดเบ็ดไว้ อยากจะจ้องมองรถจักรยานตั้งแต่หัวจรดท้ายให้ละเอียดไปถึงน็อตทุกตัว
“ไม่ใช่ของใหม่หรอกค่ะ เป็นรถมือสองที่ซื้อมาจากคนอื่น” หลี่ซิ่วหลิงหัวเราะ “เขาจะย้ายบ้านแล้ว เลยไม่ได้ใช้ เลยขายต่อให้ฉันในราคาถูก ของใหม่ฉันซื้อไม่ไหวหรอกค่ะ”
ป้าเฉินลูบไปบนตัวรถ ลูบแล้วลูบอีก ปากก็ส่งเสียงจุ๊ จุ๊ จุ๊