กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินกั๋วต้งลุกขึ้นยืน หลังตรงแน่ว หมวกและซองเอกสารกำไว้ในมือ
“ผู้ว่าการมณฑล ผมเข้าใจแล้ว คุณวางใจได้ ผมจะสนับสนุนอย่างเต็มที่ ทำให้เรื่องนี้สำเร็จ ทำให้ออกมาสวยงาม”
เจิงกว่างหมิงพยักหน้า โบกมือ “เอาละ ไปได้”
ออกจากรัฐบาลมณฑลมา เฉินกั๋วต้งยืนอยู่ที่ประตู จุดบุหรี่อีกมวน
เขานึกถึงปี 1949 ตอนที่พวกเขาเพิ่งเข้ามาในเมืองฮวาเฉิง ร้านค้าบนถนนส่วนใหญ่ปิดประตู โรงงานหยุดผลิต คนงานตกงาน ราคาสินค้าพุ่งสูง ประชาชนแม้แต่อาหารก็ยังกินไม่อิ่ม
ตอนนั้นในใจเขาร้อนรน แต่ร้อนรนไปก็ไร้ประโยชน์ เรื่องต่าง ๆ ต้องทำทีละอย่าง อาหารต้องกินทีละคำ
ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งปี สถานการณ์ดีขึ้นกว่าตอนเพิ่งเข้าเมืองไม่น้อย แต่ยังห่างจากคำว่าดีอีกไกล