เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่หลี่ซิ่วหลิงเดินมาถึงหัวมุมบันไดชั้นสอง เธอเกือบจะชนเข้ากับคนคนหนึ่งเข้าอย่างจัง
ในใจเธอกำลังคิดถึงเรื่องการโยกย้ายงานอยู่ จึงไม่ได้มองทาง เลี้ยวพ้นมุมมาถึงเพิ่งเห็นว่ามีคนอยู่ข้างหน้า คิดจะหยุดเท้าก็ไม่ทันการเสียแล้ว
“ไอ้หยา—” คนผู้นั้นถอยหลังไปครึ่งก้าวก่อน
ในมืออุ้มกองเอกสารไว้ตั้งหนึ่ง เกือบจะถือไว้ไม่อยู่ เอกสารที่อยู่บนสุดโคลงเคลงสองที
เขารีบใช้คางกดเอาไว้ ยื่นคอไปข้างหน้า ยักไหล่ขึ้น ถึงได้ประคองกองเอกสารนั้นให้นิ่ง ไม่หล่นกระจายเต็มพื้น
หลี่ซิ่วหลิงเงยหน้ามอง เป็นเหล่าหม่า หม่าเหวยหมิง
เธอเบี่ยงตัวหลบให้หน่อยหนึ่ง ยื่นมือออกไปช่วยประคองกองเอกสารนั้น ปากก็เอ่ยว่า “สหายหม่า ระวัง”
มือของเธอรองรับแผ่นล่างสุดไว้อย่างมั่นคง รอจนเหล่าหม่าอุ้มไว้ได้มั่นอีกครั้งจึงค่อยปล่อยมือ